بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ وَ الضُّحيٰ

به نام خداى گسترده‌مهر مهرورز؛ سوگند به نيمروز!

وَ اللَّيْلِ إِذا سَجيٰ

سوگند به شب هنگامى كه آرام گيرد!

ما وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَ ما قَليٰ

كه پروردگارت تو را رها نكرده و (با تو) به سختى دشمنى نورزيده است.

وَ لَلْآخِرَةُ خَيْرٌ لَكَ مِنَ الْأُوليٰ

و مسلما (سراى) آخرت براى تو از (سراى) نخستين بهتر است.

وَ لَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضيٰ

و حتما در آينده پروردگارت به تو عطا مى‌كند و خشنود مى‌شوى.

أَ لَمْ يَجِدْكَ يَتِيماً فَآويٰ

آيا تو را يتيم نيافت و پناه داد؟!

وَ وَجَدَكَ ضَالاًّ فَهَديٰ

و تو را گم گشته يافت و راهنمايى كرد،

وَ وَجَدَكَ عائِلاً فَأَغْنيٰ

و تو را فقير يافت و توانگر ساخت،

فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلا تَقْهَرْ

و اما يتيم را پس (خوارش مساز و بر او) چيرگى مورز،

وَ أَمَّا السَّائِلَ فَلا تَنْهَرْ

و اما گدا را، پس با پرخاش مران،

وَ أَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ

و اما نعمت پروردگارت را پس خبر ده.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ أَ لَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ

به نام خداى گسترده‌مهر مهرورز؛ آيا سينه تو را برايت گشاده نساختيم،

وَ وَضَعْنا عَنْكَ وِزْرَكَ

و بار سنگين (گناه) تو را از تو فرونهاديم؟!

الَّذِي أَنْقَضَ ظَهْرَكَ

(همان بارى) كه پشتت را بشكسته بود.

وَ رَفَعْنا لَكَ ذِكْرَكَ

و يادمان تو را برايت بلند (آوازه) كرديم.

فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً

پس در حقيقت با (هر) دشوارى، آسانى است،

إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً

در واقع با (هر) دشوارى، آسانى است،

فَإِذا فَرَغْتَ فَانْصَبْ

و هنگامى كه از (كار مهمى) فارغ شدى پس بنشين،

وَ إِليٰ رَبِّكَ فَارْغَبْ

و فقط به سوى پروردگارت متمايل شو.